Je kent ze misschien wel, de verhalen over God die liefde is, die goed zou zijn en van ons allemaal zou houden. Hij heeft de wereld geschapen en wil dat wij ook van hem gaan houden. Mooi verhaal, denk je misschien, maar ik ben niet blind! Kijk om je heen en let eens op hoe ontzettend veel ellende er in de wereld is. De wereldoorlogen van de twintigste eeuw, burgeroorlogen volgen elkaar op, hongersnood in Afrikaanse landen, AIDS, kanker, overstromingen, aardbevingen, bosbranden, enzovoort. Als er een god, waarom doet hij ons dat dan allemaal aan? En nog wat dichterbij: waarom krijgt juist die vriendin van je psychische problemen en wil ze zelfmoord plegen? Waarom overlijdt een jongen in de bloei van zijn leven, terwijl één of andere psychopaat een lang leven heeft? Waarom moeten nu juist mijn ouders scheiden en krijgt mijn neef ongeneeslijke kanker? Het lijkt soms wel of juist de mensen die zo goed leven de meeste moeilijkheden krijgen.

Wat moeten we nu nog met een god in de hemel die van ons houdt?

Vindt jij dat die zogenaamde god in de hemel die alles kan al dat lijden had moeten voorkomen? Hij kan alles, dus ook zorgen dat er geen ellende is toch? Eigenlijk geef je daarmee toe dat hij bestaat. Ben je teleurgesteld in hem omdat hij niks doet aan de bende hier op aarde? Ben je boos omdat hij daar maar in de hemel blijft toekijken en niet ingrijpt?
Ga dan naar hem toe, wees boos op hem en klaag bij hem! Hij is er toch? Laat hem dan maar aan jou uitleggen waarom hij niks doet en waarom er zoveel ellende is op deze wereld! Zeg het hem maar recht in zijn gezicht dat je vindt dat hij iets moet doen. En verwacht dan dat hij reageert, dat hij zelf of via iemand of iets antwoord geeft op je klagen en vragen.

De andere optie is dat je niet gelooft dat god bestaat. Juist omdat er zoveel ellende en lijden is in de wereld geloof je niet dat er een god is die alles kan. En dan kan hij natuurlijk ook niet verantwoordelijk zijn, want hij bestaat niet! Hij zit er dus niet achter. Waarschijnlijk is jouw gedachte dan als volgt: Als er een god zou bestaan die alles kan, zou hij ervoor gezorgd hebben dat het lijden er niet zou zijn. Maar het lijden is er duidelijk wel, dus God bestaat niet!
De gedachte is vaak dat christenen denken dat God wel bestaat en dat tegelijk het lijden wat er is zinloos is, dus dat die God die alles kan het gewoon toelaat. Maar dat klopt niet. Het is best mogelijk dat lijden waarvan wij de zin niet zin (of nog niet zien) toch op de één of andere manier zin heeft. En dat is wat christenen zeggen. Christenen beweren eigenlijk het volgende:

1. Er bestaat een almachtige God en
2. Er bestaat geen zinloos lijden, want God bestaat.

Dat lijkt misschien heel raar en tegenstrijdig om dat te beweren en te geloven. Laten we er daarom eens twee vragen over stellen:

1. Is het mogelijk een wereld te scheppen waarin lijden uitgesloten is?
2. Weegt het bestaan met lijden op tegen niet-bestaan?

Zou het mogelijk zijn water te scheppen wat te drinken is en waarin je kunt zwemmen, zonder de eigenschap dat je er in kunt verdrinken? Zou het mogelijk zijn om vuur te maken waar je jezelf heerlijk bij kunt verwarmen en wat voor prachtig vuurwerk zorgt, zonder dat je er door kunt verbranden? Als we zeggen dat dit niet kan, kunnen we die zogenaamde almachtige god niet echt verantwoordelijk houden. Maar, dan zijn er nog wel wat andere vragen te stellen hierover! Want, hoe zit het dan met almachtig? Dat betekent toch dat God alles kan, dus ook water maken waarin je niet kunt verdrinken? Het idee dat God alles kan is niet helemaal waar. God kan namelijk geen cirkel maken die vierkant is, of een steen die hij zelf niet kan optillen of een kubus maken zonder zijkanten.
Maar, zeg je, God kan dan toch gewoon iedere keer ingrijpen als er ellende is? Daarvan staan er in de Bijbel toch voorbeelden van. Vrienden van de Bijbelse figuur Daniël komen in een grote oven terecht, maar verbranden niet doordat God hen helpt. Dat zou hij dus ook prima kunnen doen iedere keer dat wij ons bijna aan vuur verbranden. Of als er iets anders vervelends gebeurd. Maar dat zou betekenen dat wij robots worden en komen te leven in een droomwereld. Wij zouden dan geen verantwoordelijkheid meer hebben en niks meer zelf kunnen beslissen. Bij alles wat we zouden doen, zou God dan gaan ingrijpen en zeggen: “Nee, dat is te gevaarlijk, dan doe je jezelf pijn, dus ik zorg ervoor dat je dit niet kunt doen.” Uiteindelijk kunnen we eigenlijk helemaal niks meer zelf beslissen en bepaald hij gewoon wat we wel en niet gaan doen, zodat het altijd goed gaat! We worden gewoon robots!
Het antwoord op vraag 1, kun je een wereld maken waarin er geen lijden is, lijkt dus nee te zijn.

Dan de tweede vraag. Want als  het zo is dat een wereld zonder lijden eigenlijk niet mogelijk is, moeten we dan niet gewoon stoppen met die wereld. Had God niet gewoon moeten zeggen: “Zonder lijden gaat het niet, zal ik de aarde dan maar gewoon niet scheppen?”
Stel dat jij God zou zijn, en je bent almachtig. Zou je de wereld scheppen als je zou weten dat hij zou worden zoals hij nu is?
Het feit dat we nu bestaan, is volgens velen een verkeerde keuze  van God, omdat ze vinden dat de wereld maar beter niet had kunnen bestaan, zodat niemand zou kunnen lijden. Dat de wereld nu wel bestaat is voor hen een bewijs dat God niet bestaat, want God koos er voor om de wereld wel te maken, wat zij een verkeerde keuze vinden. En een God kan geen verkeerde keuze maken. Overigens een redenatie die niet klopt, want een God die niet bestaat kan geen verkeerde keuze maken. De christenen kunnen de redenering omdraaien, dat omdat God bestaat de wereld zoals hij nu is, beter is dan het niet-bestaan. En hopelijk vindt jij dat ook. Maar het gaat hier om een gevoel wat misschien nog wel eens veranderd. Als je het moeilijk hebt, zou je willen dat je niet had bestaan, maar als je kunt genieten van het leven en van wat je allemaal meemaakt, ben je toch blij dat je bestaat, ondanks dat het soms minder mooi is. Vraag het eens aan iemand die veel lijd, zoals een gehandicapt mens. Of iemand die moet leven met constante pijn, iemand met een verbrand gezicht, iemand zonder benen of psychische problemen. Waren zij er liever niet geweest?
Tot nu toe is er nooit iemand geweest die één of ander virus heeft gemaakt om alle mensen te vernietigen en zo te voorkomen dat in de toekomst nog mensen onnodig lijden. Sterker nog, iedereen probeert zoveel mogelijk van het leven te genieten en er wat van te maken, ondanks alle ellende. Daarmee zeg je eigenlijk dat het toch wel iets waard is, meer dan het niet-bestaan!

Maar er is nog meer te zeggen over de waarde van dit leven. Het heeft namelijk ook van alles met Jezus te maken. Het is niet zo dat God van hoog boven in de hemel op ons neerkijkt en ziet hoe wij moeten lijden in dit leven. God koos er voor om deze wereld te maken, inclusief het lijden wat er is. Maar niet zonder dat hij er zelf ook mee te maken kreeg. Het lijden ging namelijk niet aan God voorbij. Om ons lijden te veranderen, leed God zelf ook. In Jezus Christus was God hier op aarde en leed hij aan een kruis. Daar stierf hij, om mogelijk te maken dat ons lijden in deze wereld op een heel ander niveau komt te staan. Door Jezus mogen wij weten dat we eeuwig leven hebben in een volmaakte wereld.
Gelukkig is het niet zo dat het lijden van ons leven niet vergoed zou kunnen worden. God zegt in de Bijbel dat het lijden van deze wereld niet opweegt tegen de heerlijkheid die hierna komt. En dat is nogal wat! De strafkampen in de Tweede Wereldoorlog, de atoombom, de hongersnoden, AIDS, de misdaden van mensen als Dutroux, ze vallen volledig in het niet bij wat voor moois er gaat komen na dit leven!
Dat mag misschien klinken als een heerlijk zoethoudertje, als een pleister op de wonden, een schrale troost. Enerzijds is dat het ook, want het helpt christenen om dit leven door te komen. Aan de andere kant roept het ook om te vechten voor een beter leven. Laten we met elkaar enorm ons best doen om dit leven beter te maken en te voorkomen dat anderen moeten lijden. Daarnaast moeten we niet vergeten dat God met het sterven van Jezus een belofte heeft gedaan op een moment dat al het lijden vergoed zal worden en we voor altijd mogen leven in een volmaakte wereld, zonder lijden.