Wij hebben de originele tekst van de Bijbel niet. Alleen kopieën. De vraag is of deze kopieën wel betrouwbaar zijn. Omdat dit de kopieën, van de kopieën, van de kopieën zijn en ga nog maar even zo door. Of ze betrouwbaar zijn, wordt bepaald door het aantal handschriften dat we hebben. Hoe ouder zo’n handschrift is, hoe betrouwbaarder het is. Want dan is zo’n handschrift minder vaak gekopieerd. En de tijd die tussen het origineel en onze kopieën zit.

Het oudst bewaarde handschrift van heel het Nieuwe Testament komt uit de 4de eeuw. En de oudste delen van handschriften zijn minder dan 30 jaar geschreven na de gebeurtenissen die beschreven worden.

Van het Nieuwe Testament zijn er 24.000 kopieën van (delen van) het Nieuwe Testament. Er is geen ander tekst uit de Oudheid waarvan ook zoveel kopieën zijn. De tekst die na het Nieuwe Testament de meeste kopieën heeft is de Ilias van Homerus met 643 kopieën.

De betrouwbaarheid van de handschriften van het Nieuwe Testament wordt vergroot door andere oude handschriften in andere talen, en door kerkvaders, dit waren belangrijke godsdienstige mensen in die tijd, die het Nieuwe Testament citeren in hun boeken. En tot slot wordt de betrouwbaarheid vergroot door Bijbellezingen die opgeschreven zijn door de vroegere christelijke gemeenten.

Van het Oude Testament zijn niet zoveel handschriften, en de oudste handschriften zijn de Dode Zeerollen die geschreven zijn rond 125 jaar voor Christus. Terwijl het laatste boek in het Oude Testament rond 400 jaar voor Christus is geschreven. Toen de Dode Zeerollen er nog niet waren was de tijd tussen het origineel en de kopie nog langer. De oudste kopie was toen geschreven rond 900 na Christus.  

Toch kunnen we er nogal zeker van zijn, dat de tekst van het Oude Testament betrouwbaar is. We weten dat Joodse schrijvers de originele tekst heel nauwkeurig kopieerden. Dit werd eerst gedaan door de Talmoedisten van 100-500 na Christus. Als zij een kopie klaar hadden, kreeg deze hetzelfde gezag als het origineel. Hierna gingen de Joodse schrijvers die Masoreten genoemd werden de tekst kopiëren van 500-900 na Christus. Ook zij deden hun werk nauwkeurig. Ze hadden een ingewikkeld systeem waarbij moesten tellen en berekenen, zodat er geen kopieerfouten konden worden gemaakt.

De Dode Zeerollen waren ongeveer 1000 jaar ouder dan de kopieën van de Masoreten. En in de Dode Zeerollen is een heel boek uit de Bijbel gevonden die precies hetzelfde is dan die van de Masoreten. Zo nauwkeurig is het Oude Testament dus gekopieerd.

Dit klinkt alsof de tekst van de Bijbel best betrouwbaar is. We kunnen dit voor betrouwbaar houden, tenzij hier bewijzen tegenin kunnen worden gebracht. Daarnaast is het Nieuwe Testament geschreven door ooggetuigen. De schrijvers hebben alles zelf meegemaakt, of hebben opgeschreven wat een ooggetuige hen zei om te doen. Dat deze mensen alles zouden verdraaien is niet logisch. Ze zijn haast allemaal gemarteld en gedood voor hun geloof. Voor de rest zijn de handschriften van het Nieuwe Testament hoogstwaarschijnlijk geschreven van 45-95 jaar na Christus. In deze jaren kunnen de ooggetuigen geleefd hebben.

Voor de rest lijkt het ook betrouwbaar te zijn, omdat niet-bijbelse schrijvers het hebben over het Nieuwe Testament en haar schrijvers.

Tot slot zijn er ook allerlei archeologische vondsten gedaan, die bevestigen dat gebeurtenissen die in de Bijbel genoemd zijn, echt gebeurd zijn.