|
Je kent ze wel. Van die mensen bij de ingang van de supermarkt of die je voor de voeten lopen in de winkelstraat. Mensen die je uit het niets vragen of je wel in Jezus gelooft en of je weet dat er een hel is. Je ontkomt er bijna niet aan. Je irriteert je aan hun vragen en hun inbreuk op je privacy. ‘Dat bepaal ik zelf toch wel zeker? Ben ik jou verantwoording schuldig?’
De man geeft een hele preek tegen jouw woorden en wil in over wie Jezus is en wat de hel inhoudt. Hoe kom je van die gozer af!? Geïrriteerd denk je na over wat die man allemaal tegen je zegt. Misschien ken je Jezus wel van horen zeggen, of misschien heb je Jezus wel een stuk beter gekend dan dat, maar ben jij een andere kant op gegaan met je leven. De vrijheid tegemoet, jouw manier van leven. Lekker uitgaan met vrienden tot diep in de nacht, de zoveelste gozer of chick waarnaast je ’s morgens wakker wordt, zondag uitslaapdag, genieten van geld en macht, iemand tot de grond afbranden wanneer jij hier behoefte aan hebt, en waarom zou jij dit niet doen? Je moet toch voor jezelf opkomen en het beste uit je leven halen wat er in zit? Je leeft tenslotte maar één keer. Iedereen leeft zo, waarom zou jij het dan ook niet doen? Waarom zou je dingen moeten laten, dat maakt je toch niet gelukkiger? Er is tenslotte toch niet meer om voor te leven? What you see is what you get. Nu moet je genieten met je eigen grenzen, en grenzen zijn er trouwens toch om overheen te gaan denk je lachend? De man duwt je nog een flyer in je hand die je maar beleeft aanpakt om van zijn gezeur af te zijn en je loopt de prediker snel voorbij. Je loopt wat winkels in en uit, maar zijn woorden blijven in je hoofd ronddwalen. Je kent wel wat feitjes uit de bijbel. Je hebt ze misschien op school gehoord of van mensen om je heen. Je vond het altijd maar doemverhalen uit die bijbel. Waarom zou je die moeten geloven? Zo’n oud boek! Kom op je leeft in het hier en nu, dit is de wereld waar jij in moet leven! Die verhalen over die man Jezus die aan een kruis stief. Dat wil je nog wel slikken, dat zou een historisch feit kunnen zijn. Maar als je die Jezus moet geloven zou er een Hemel en een hel zijn. Zou je maar twee kanten opkunnen met je leven. Een leven met Hem of een leven zonder Hem. Een leven met Hem zou geweldig moeten zijn zoals Hij aanprijst. Altijd blij en gelukkig, nooit pijn of verdriet…maar dan moet je wel in Hem geloven natuurlijk; Hij is een onbekende voor je….en je gedachten over een eventuele hel maakt je nou ook niet bepaald vrolijker. Je weet hoe die wordt omschreven. Een plek waar pijn is, eenzaamheid, leegte, uitzichtloosheid. Een plek zonder God zeggen ze, maar ja nu leef je toch ook zonder Hem en dat bevalt toch ook prima?! Het zijn van die gedachten waar je toch niet uitkomt, dus je laat ze voor wat ze zijn en leeft verder. Het is kiezen tussen leven en branden? Nou dan maar leven…maar dan wel op mijn manier! Je ziet een rood duiveltje voor je met een drietand in zijn hand. Je moet lachen om het beeld en schouderophalend loop je weer verder. Waarom houd het je eigenlijk nog bezig, normaal lukt het je om zonder enige aandacht langs die vent te lopen. Ik heb niets met Jezus te maken en al helemaal niet met die hel…toch?? Je bent weer op weg naar huis. Moet je alweer langs die vent zien te komen. ‘Is hij nou nog steeds bezig? Waar haalt hij de energie vandaan…? Van boven zeker, denk je sarcastsich…’ De prediker ziet je minne blik op hem gericht en ziet je mompelen. Hij kijkt meelijwekkend en zegt je; ‘Als je niet kiest kies je toch! Onthoud dit: op de dag van het grote oordeel zal je jezelf moeten verantwoorden voor ieder slecht en nutteloos woord dat je hebt gezegd. Je lot hangt af van je woorden. Of je wordt erdoor vrijgesproken of je wordt erdoor veroordeeld…' Je werpt de man een dodelijke blik toe en loopt snel verder, zo snel mogelijk bij hem vandaan. 'Waarom voel ik me zo geraakt, gruwelijk geïrriteerd en verward...?
|
