|
Het valt me op dat de laatste tijd gebedsgenezing vaak genoemd wordt in de media. Soms positief, maar meestal in negatieve zin. Het wordt afgedaan als kwakzalverij en bedrog. Omdat ik zelf geneeskunde studeer heeft dit nieuws me wel aan het denken gezet. Is een gebedsgenezer als Jan Zijlstra een kwakzalver, of kan er meer dan de medische wetenschap beweert?
“Ga op weg en verkondig: “Het koninkrijk van de hemel is nabij.” Genees zieken, wek doden op, maak mensen die aan huidvraat lijden rein en drijf demonen uit. Om niet hebben jullie ontvangen, om niet moeten jullie geven!” aldus Mattheus 10 vers 7 en 8. Je zou dus zeggen dat Jezus zelf opdracht heeft gegeven om mensen te genezen. Deze tekst wordt vaak aangehaald door christenen die beweren dat zij door gebed of handoplegging kunnen genezen. Maar als je dan 7 verzen naar boven leest staat er: “Daarop riep hij zijn twaalf leerlingen bij zich en gaf hun de macht om onreine geesten uit te drijven en iedere ziekte en elke kwaal te genezen.” Dus de apostelen kregen de macht mensen te genezen, maar er staat nergens dat wij dat ook kregen. Ook in Marcus 16 wordt waarschijnlijk over de eerste christenen gesproken, als Jezus het volgende zegt: “Degenen die tot geloof zijn gekomen, zullen herkenbaar zijn aan de volgende tekenen: in mijn naam zullen ze demonen uitdrijven, ze zullen spreken in onbekende talen, met hun handen zullen ze slangen oppakken en als ze een dodelijk gif drinken zal dat hun niet deren, en ze zullen zieken weer gezond maken door hun de handen op te leggen.” Er is dus zeker gebedsgenezing geweest, maar hoe werkt dat vandaag de dag?
Persoonlijk krijg ik een vervelend gevoel als ik naar genezingsdiensten op TV kijk. Vaak wordt op een zeer Amerikaanse manier, dus met veel opzwepende praat en show, in de naam van Jezus ziekten uitgedreven. In ieder geval, die naam wordt veel genoemd. Maar is het niet voornamelijk een ‘zie-mij-eens-een-goed-christen-zijn-show’? Vaak geven de gebedsgenezers erg hoog op van zichzelf, ze hebben toch een speciale gave van God gekregen?
En wat te denken van de HIV-healings, die plaatsvinden in bepaalde kerken in Amsterdam? In deze diensten wordt beweerd dat men HIV en homoseksualiteit kan genezen. Ook hier krijg ik een ongemakkelijk gevoel bij. Want wat nou als er zomaar wat geroepen wordt? Dat mensen denken dat ze weer gezond zijn, terwijl dat niet de waarheid is?
Begrijp me niet verkeerd, ik geloof echt dat er meer is dan wat doktoren kunnen doen. Maar de manier waarop, dat is waar ik iets tegen heb. Er wordt vanalles in Gods naam beweerd, en ik twijfel eraan of het allemaal wel echt in Gods naam gebeurt. En of er überhaupt wel iets gebeurt. Het placebo-effect (denk dat je beter bent en je voelt je ook beter) is erg sterk, zeker als je in een juichende en schreeuwende massa mensen staat die allerlei opzwepende dingen staat te zingen. Je voelt je dan vrijwel automatisch al gezonder, puur en alleen doordat je opgezweept wordt door de krachtige muziek en mooie woorden.
Nee, ik denk dat God geneest in de stilte. Door stil gebed voor een zieke vriend of kennis. Daar gaat naar mijn idee veel meer kracht vanuit. Juist omdat God dan kan spreken, en zijn macht kan tonen. Juist in die stilte! Dat is het mooie van God, Hij werkt meestal niet door flitsende praatjes en gelikte shows. Hij werkt door gewone mensen als jij en ik, op een gewone, misschien wel onopvallende manier. Daar vind ik TV-healings niet bij passen. Daarbij komt nog dat ik niet geloof dat het Gods bedoeling is dat iedereen die om genezing bidt dat ook daadwerkelijk krijgt. Hoe moeilijk dat ook is om te accepteren, je zal niet altijd beter kunnen worden. We blijven toch zondige, en dus ook sterfelijke mensen. En bij dat sterfelijk zijn hoort nou eenmaal ook ziekte.. Bid dus gerust om genezing, maar bid vooral of Hij je bij wil staan in ziekte, en in gezondheid. Dat maakt je echt een ‘beter’ mens!
|
