Mijn naam is Willem Pors, 50 jaar jong, sinds 28 jaar getrouwd met Ingrid Hordijk. Ons huwelijk werd gezegend met 5 unieke en geweldige kinderen, 2 jongens en 3 meiden, waarvan alleen de jongste nog thuis woont.

Sinds 3 maanden zijn wij een trotse opa en oma van een kleinzoon waarvoor we dankbaar zijn en regelmatig van de kleine genieten.

In het dagelijks werk ben ik bedrijfsinstructeur bij een groot energiebedrijf te Rotterdam, waar ik alweer ruim 30 jaar werk, waarbij ik mij bezig houdt met theoretische en praktische opleidingen in de elektrotechniek cq. Infratechniek.

Deze opleidingen worden gegeven op een opleidingslocatie in Rotterdam waar de deelnemers van jong tot oud worden opgeleid voor een landelijk erkend diploma. Daarnaast zijn we regionaal examencentrum, en nemen we 2 keer per jaar praktijkexamens af, waarbij ik ook als examinator en/of secretaris ben geaccrediteerd. 

Dit werk is enorm leuk om te doen, omdat je dagelijks met een diversiteit aan mensen te maken hebt. Van jong tot oud, van autochtoon tot allochtoon. Wat ik daarin belangrijk vind is je houding, behandeling en benadering van de cursisten.

Daarin zie ik ook een taak weggelegd als christen.

Hoe ga je om met je naaste, hoe behandel je andere mensen, blijf je eerlijk, oprecht en vriendelijk?

Spreek je ze aan op houding, gedrag, mentaliteit ,enz.

Ik ervaar in de omgang met cursisten dat bij sommigen mijn christelijke houding opgemerkt wordt, wat soms leid tot geestelijke gesprekken over geloof en kerk.

Dan ga ik ook het gesprek niet uit de weg en kan op deze manier mensen over het geloof vertellen.

Natuurlijk ben ik geen godsdienstdocent, maar als men er zelf over begint zal ik het niet nalaten om daarop in te gaan.

Ik ben dankbaar dat God mij op deze wijze een taak geeft waarin ik iets van het christen zijn mag en kan laten zien.        

Wanneer je mij vraagt naar hobby’s kan ik niet echt iets specifieks aangeven.

Ik klus wat in en om het huis, zit vaak achter de computer, lees kranten en tijdschriften, maak presentaties voor mijn werk, enz.

Maar veel tijd heb ik daar niet voor, omdat ik sinds kort weer als ouderling in de kerkenraad ben benoemd, na twee periodes als diaken gediend te hebben.

Dit vergt dus ook veel tijd, daarnaast ben ik preeklezer, verzorg ik weeksluitingen in zorginstellingen, zit ik in het bestuur van de plaatselijke kiesvereniging van de ChristenUnie, hoezo tijd voor hobby’s?

Overigens doe ik dit met veel passie en inzet en ben ik God dankbaar dat ik in al deze taken, iets voor mijn naaste kan en mag betekenen.

Concluderend zou je kunnen zeggen dat ik mijn draai gevonden heb en dat ik veel contact momenten heb met christenen en niet-christenen.

Daarin zie ik een opdracht als christen om op deze wijze iets uit te dragen.

Ik zou dan ook diep in mijn hart- als ik opnieuw mocht kiezen -  het ambt van predikant ambiëren, of als hulpverlener in ontwikkelingslanden om daar persoonlijk iets voor mijn naaste te kunnen betekenen.

Zo voel ik mij prima op mijn plaats, meer geven dan nemen!

Een leven zonder God is een leven zonder toekomst.

Mijn toekomst is verzekerd, ook al gaat je leven met pieken en dalen, ik leg mijn leven in de handen van de Heer!

Dan mag je vertrouwen op een prachtige toekomst!       

---

Voeg deze pagina toe aan je favoriete Social Bookmarking websites