=PLOF=…ik laat me neervallen op mijn vertrouwde plaatsje in de bus. Het meisje voor me draait zich om en groet me. Nog half slapend groet ik terug, ze is een oude bekende. Dan vraagt ze me: 'Kom je zondag ook naar de kerk, we hebben je al een tijdje niet gezien?' Dat klopt, denk ik bij mezelf, ik slaap tegenwoordig altijd lekker uit. 'Ik zal eens kijken', zeg ik, wetende dat ik geen gebruik van deze uitnodiging zal maken.
Nee, die tijd is voor mij voorbij. Gelukkig wel. Mijn zondagen zien er nu veel leuker uit. Uitslapen, lekker stappen, sporten, soms een feest. Ik heb veel nieuwe vrienden sinds ik niet meer naar de kerk ga. GAAP… net toen ik besloot even mijn ogen dicht te doen, hoorde ik het bekende geluidje van mijn telefoon. Ik had een smsje. Het was van Maaike, één van mijn nieuwe vriendinnen. Ze vroeg me of ik zin had om zondag mee te gaan stadten met haar vriendinnen. Ik pakte mijn agenda. Zondag…leeg. Ik zocht iets om mee te schrijven, met mijn potlood schreef ik: Stadten met Maaike. Gaaf, ik had er nu al zin in! Mijn agenda stopte ik weer terug in mijn tas. GAAP… Misschien had ik het gisterenavond niet zo laat moeten maken. Het was ook zo gezellig geweest met Bert, Sander en Karin. O ja, en later kwam Suzan nog… Voordat ik iets terug gesmst had naar Maaike, viel ik als een blok in slaap.
Toen de bus bij het eindstation was, merkte ik dat ik moeite had met opstaan. Bij het uitstappen kreeg ik het idee dat de bussen hoger waren geworden. Ik kon de bus bijna niet uit komen. Een mevrouw kwam naar me toe en gaf me een arm. Dat hielp. Ze zei: 'Kom maar hoor mevrouw, ik help u wel. Ik begrijp best dat het moeilijk is voor iemand van uw leeftijd'. Daarna liep ze weer weg. Ik was stomverbaasd. Van mijn leeftijd?? Waar sloeg dat op? Ik liep langs een auto en zoals gewoonlijk keek ik even in de ruit hoe ik eruit zag. Ik kreeg de schrik van mijn leven…Ik zag niet mezelf…ik zag een oud vrouwtje!! Ik keek naar mijn handen, ze waren oud en rimpelig. Mijn gedachten maalden…hoe kon dit gebeurd zijn?? Waarom was ik zo snel oud geworden? En wat moest ik nu?!
Ik bedacht me dat mijn telefoon nog in mijn tas zat. Ik probeerde rustig te worden om me verstaanbaar te maken voor mijn vriendin. Ik hoorde een vrouwenstem, maar niet die van mijn vriendin. 'Het door u gekozen nummer is niet in gebruik', de woorden van de vrouw aan de andere kant zorgden er voor dat ik echt in paniek raakte. Ik moest snel iemand anders bellen, met trillende vingers zocht ik naar het telefoonboek op mijn mobiel. Toen ik de inhoud van het telefoonboek zag op mijn schermpje stokte mijn adem. Leeg… Alle nummers waren weg. Al mijn vrienden weg. Wat had dit te betekenen? Ze zijn toch niet dood? Mijn eigen gedachtegang beangstigde me. Hulpeloos zocht ik in mijn tas naar mijn agenda. Met een bonzend hart bladerde ik er doorheen. Niks. Geen sport, geen feesten, geen gezellige uitjes met vrienden. Langzaam begon het tot me door te dringen. Ik was een oude vrouw geworden en de mensen uit mijn jeugd waren al dood. Ik had mijn leven al achter me, een leven vol feesten en uitgaan...en voor ik het wist was ik oud geworden en alles wat nu nog volgen zou…was de dood.
Een vreselijk leeg en angstig gevoel overviel me. Wat heeft mijn leven voor zin gehad al het hier nu moet eindigen??
Ik deed mijn ogen open en ik zat weer in de bus. Gespannen, maar hoopvol keek ik naar mijn handen. Ze waren weer jong! De schrik van mijn droom was nog niet verdwenen, maar ik was nog nooit zo blij geweest met mijn uiterlijk. Ik pak mijn agenda en kijk naar de planning van deze week. Alles staat er weer, vrijdag: 20:00 wedstrijd, zaterdag: danceparty, zondag: Stadten met Maaike.
Dat laatste herinnert me eraan dat ik haar nog steeds niet terug heb gesmst. Het lijkt jaren geleden dat ik haar smsje kreeg. Ik pak mijn telefoon en typ een smsje: Sorry, ik ga niet mee…ik ga zorgen voor mijn toekomst.
Ik berg mijn telefoon weer op en ik pak mijn potlood. Op de achterkant zit een kleine gum. Deze gebruik ik om de woorden Stadten met Maaike te wissen. De nu weer lege plaats vul ik met de woorden: Naar de kerk…
