Niets is beter dan je vrije avond doorbrengen met je vrienden. En als het dan ook nog zo'n avond is na een bloedhete zomerse dag waarop je lekker kan afkoelen, dan kan het niet meer stuk. Leander, Dave, Johan en Bert zijn het hier helemaal mee eens, en daarom zoeken ze elkaar 's avonds vaak op om samen nog een beetje rond te hangen. Deze avond was het het park waar ze afgesproken hadden. Leander moest op zijn weg naar het park door de winkelstraat. Hij was al wat later dan normaal, omdat hij nog even onder de douche was gestapt, en vergeten dat donderdagavond koopavond betekende. Geërgerd fietste hij door de mensenmassa heen. Snapten die mensen nou echt niet dat ze hun kinderwagen thuis moesten laten op koopavonden? Een boze blik werd hem toegeworpen. Ach man, ik wed dat je zelf ook wel eens door het winkelcentrum fietst, dacht Leander bij zichzelf. Hij kon nog maar net ontwijken voor een tafel met een grote stapel discmans erop. Het kartonnen blad met ACTIE 40 EURO bleef haken aan Leanders T-shirt en slingerde op de grond.
Johan liet zich achterover in het gras vallen. "Weten jullie nog, die ene keer dat we door de buurt waren gefietst en alle vuilcontainers om hebben getrapt? En dat we die agent nog kwijt wisten te raken ook?" Voor de zoveelste keer lachten ze erom. "Oh ja, of die keer dat we de kat van Sanders aan het tuinhek hadden gebonden met z'n staart, haha! Dat gezicht van Sanders had ik graag vast willen leggen." De jongens haalden nog een paar van deze herinneringen op en toen ze uitgelachen waren zei Leander: "Is het niet eens tijd dat we de politie weer eens wakker gaan schudden?" Dave vroeg hem wat hij in gedachten had. "Nou, op mijn weg hierheen kwam ik door de winkelstraat. Het is flink druk en er staat bij de cd-store een tafel buiten met discmans. Als we het goed spelen zal niemand het merken als we er een paar meenemen. En achteraf zal de politie ons niet meer vinden. Wat zeggen jullie ervan?" Het werd even stil. "Dus je wilt dat we gaan stelen?" merkte Bert op, die al een tijdje stil was geweest. "Je moet het niet zien als stelen", zei Leander, "Ze zijn nu onwijs in de aanbieding, en zo te zien komen ze er nóg niet van af. Zo erg zullen ze het ook weer niet vinden." "Denk je dat dit gaat werken?" vroeg Dave zich af. "Nou, opzich heeft Leander gelijk met dat het heel druk is nu…En we zijn nog nooit eerder gepakt." Bert nam de tegenpartij in. "Dit kunnen we niet maken, het is gewoon fout. En wie zegt dat de politie ons deze keer niet pakt? Als je erbij bent, krijg je een strafblad. En dat kan geen van ons nu gebruiken met het zoeken naar een baan." Leander begon zich op te winden. "Ja hoor, jij weer. Jij houdt het altijd voor gezien als het je te link wordt. Mag het niet van je moeder ofzo? Ik weet wel waarom je zo stil was net, je was er nooit bij als wij echt lol hadden. Je weet er niks van man, hou je mond gewoon!" Leander draaide zich om en keek naar de anderen. Die stonden gelijk op en volgden hem naar de winkelstraat. Bert riep ze nog na: "doe het nou niet alsjeblieft!" Als antwoord kreeg hij een lachsalvo.
Leander nam de leiding. Onderweg hadden ze het plan besproken, als het een plan viel te noemen. Ze zouden gewoon onopvallend langs de tafel lopen en Leander zou de plastictas een beetje open houden. Dave achter hem, zou er een aantal discmans in laten glijden. Johan was de achterste, die zou een gil geven als iemand het merkte en dan zouden ze gaan rennen. En anders zouden ze via het steegje op hun fiets stappen en weg racen. Alles leek goed te gaan, Dave had al twee discmans in de tas laten glijden. Johan wilde doorlopen, maar Leander was gestopt. "Wat doe je nou, loop door!" siste Johan hem toe. "Ik heb er nog maar twee, wacht effe" en hij pakte er nog twee in zijn hand. "Ga nou voordat…" "DIEVEN!" Een winkelbediende kwam met een noodgang op hen afrennen. "BEL DE POLITIE!" Van alle kanten kwamen nu kreten en de jongens renden hun longen uit hun lijf. Leander hield de tas met discmans stevig vast, nu wilde hij ze houden ook. Ze probeerden de winkelbediende kwijt te raken, met hun hart bonkend in hun keel vluchten ze door de winkelstraten. "We moeten hem kwijt zien te raken, volg mij!" riep Leander de anderen toe. Hij sprintte de hoek om met de anderen vlak achter zich. Verkeerde keuze. Ze botsten bijna tegen twee agenten op de fiets. "Hierheen!" krijste Leander. Een andere hoek vlogen ze om met nu een winkelbediende en twee fietsende agenten achter zich. Dit gingen ze verliezen. Ze zouden gepakt worden. Ze konden nog één hoek om gaan. Alles gebeurde heel snel, de tas werd uit Leander zijn handen gerukt, zijn jas werd hem afgepakt en de jongens werden een oud schuurtje in gedrukt. "Geen vragen, gewoon stil zijn!" Het was de stem van Bert. De jongens hoorden vanuit het schuurtje een paar stemmen. "Hier is er een, waar is de rest!?" Ze hoorden Bert hijgen. Hij zei: "Ik…ze…" Hij deed alsof hij buiten adem was. "Het is mijn schuld." Ze hoorden harde voetstappen de hoek om komen. "Hij is het! Hij heeft de discmans gejat, ik herken zijn rode jas!" Een donkere stem vroeg: "waar zijn de anderen?" "Ze…zijn weg…maar het is allemaal mijn schuld. Ik heb de discmans gestolen en het was mijn idee." Bert leek het overtuigend te spelen. Maar waarom? De jongens durfden geen van allen geluid te maken en ze hoorden hoe de donkere stem zei dat Bert mee moest komen. Hij zou hier niet zomaar mee weg komen, dit was een ernstig misdrijf volgens de man.
Pas een kwartier nadat ze de laatste stemmen hadden gehoord, durfden de jongens weer te praten. Ze waren overdonderd door het optreden van Bert. Hij was voor hen opgekomen. Hij was opgepakt voor iets wat hij niet had gedaan. Hij had hen er zelfs nog voor gewaarschuwd. Nu waren de rollen omgekeerd. Hij had het strafblad en zij zouden gewoon makkelijk aan een baan komen. Dit zouden ze nooit vergeten.
Klinkt dit logisch? Geloof jij dat er een vriend bestaat die dit zou doen voor zijn vrienden? Voor een aardse vriend klinkt dit niet waarschijnlijk, maar Jezus ging zelfs nog een stap verder. Tot het uiterste.
Hebreeen 9 vers 14
Door de eeuwige Geest heeft Hij zichzelf als een smetteloos offer aan God opgedragen. Zijn bloed zal ons geweten zuiveren, zodat we niet meer een leven leiden dat op de dood uitloopt, maar de levende God kunnen dienen.
Bert nam het op voor zijn vrienden, de vrienden die anders misschien geen goede toekomst hadden gehad. Hij had zelf geen schuld, maar nam alle schuld op zich.
Jezus heeft zijn hele leven op aarde niets fout gedaan. Hij heeft iedereen om zich heen wel gewaarschuwd voor de gevolgen van hun fouten. En toen het erop aankwam, heeft hij de schuld van alle mensen op zich genomen door gekruisigd te worden. Dit deed Hij uit liefde voor de mensen. Als jij dit gelooft, ben ook jij onschuldig.
Kolossenzen 1 vers 20
Want Hij heeft vrede gebracht door Zijn bloed, door Zijn kruisdood.
