|
Ik werk op een kinderdagverblijf. Ik zie in de praktijk kinderen en ouders regelmatig vallen. Soms heel hard, soms wat zachter. Heel vaak letterlijk vallen. Een kind dat de eerste stapjes zet en dan regelmatig op zijn dikke luierbilletjes terecht komt. Of een kind dat voor de twintigste keer die dag probeert dezelfde puzzel in elkaar te draaien. Of een kind dat in een neerwaartse spiraal komt door mishandeling of verwaarlozing. Maar ook regelmatig ouders die hard vallen.
Vallen in hun huwelijk. Of vallen in de opvoeding van hun kinderen. Ouders die letterlijk met hun handen in het haar zitten omdat ze niet meer weten wat ze met hun tweejarige peuter aanmoeten. En ja, help die ouders en die kinderen dan maar eens opstaan. Constateer dan maar eens dat een kind inderdaad verwaarloosd wordt en dat je de ouder daarop moet aanspreken. Of wanneer je daardoor de kinderbescherming moet inschakelen. Probeer dan maar eens op een juiste manier vallende mensen omhoog te helpen. Hen weer stevig op hun voeten te zetten. Of wanneer het jezelf betreft, jezelf weer op de been te helpen. Dat is nog veel moeilijker misschien. Want hoe hard kan je wel niet vallen. Zowel letterlijk als figuurlijk. Hij werd geboren in een stal. Hij groeide op, deed wonderen en stierf aan een kruis. Sommige beweren dat hij daarna opstond uit de dood en naar de hemel ging waar hij een plaatsje klaarmaakt voor wie in hem geloofd. Dat verhaal kennen de meeste wel. Maar het verhaal gaat nog dieper dan dat. Hij zette zijn eerste wankele stappen en viel. En zijn luier was niet zo goed en absorberend als de onze. Toen hij opgroeide was hij zo anders dan de andere kinderen dat hij zich vaak eenzaam gevoeld moet hebben. Misschien zelfs wel verwaarloosd. En als jongeman was hij zeker niet de knapste. Onopvallend was zijn uiterlijk, hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren. (Jesaja 53:2) Hij had geen vrouw, geen kinderen. Hij weet wat voor eenzaamheid en verdriet dat met zich meebrengt. De mensen lachten hem uit. En ja, hij deed dan wel wonderen en zo, maar ook daar kreeg hij vaak commentaar op. Want het kwam niet op tijd, of hij deed het op het verkeerde moment. Hij was heel vaak eenzaam en voelde zich niet begrepen. Uiteindelijk verried een van zijn beste vrienden hem voor geld en een andere vriend voor aanzien. Ze gaven hem de meest schandelijke dood van die tijd. Aan een kruis geslagen. Hij werd zo diep vernederd. Hoe diep kun je vallen… dieper dan dit kan toch haast niet. Iedereen die een beetje assertief is was hier onderuit gekomen. Iedereen die in zijn sandalen had gestaan was gevlucht. Had iedereen proberen aan te vallen die zijn leven bedreigde. Was op zijn minst gedood terwijl hij zichzelf verdedigde. Maar Hij zei niets en deed niets. Hij liet zich in zijn gezicht spugen, slaan. Hij werd mishandeld, verraden en verlaten. Hij viel…. Maar wat ze zeggen is waar: hij stond na 3 dagen op uit het graf, rolde de steen weg, liet zijn doeken waarin hij gewikkeld was netjes liggen en ging bij zijn vrienden op bezoek. Hij troostte hen en ging daarna naar de hemel. Naar zijn Vader. Hij stond op. Voor jou zodat je bij hem kunt komen. Hij viel zo diep maar overwon alles voor jou. Hij liet zich bewust vernederen en vallen voor jou. Hij kent ieder gevoel dat jij hebt, want hij heeft het zelf gevoeld. Hij heeft zijn vernedering en onze zonde door zijn dood overwonnen. En wanneer jij sterft zal jij jouw pijn ook kwijt zijn als je voor hem kiest die voor jou gevallen is maar weer opstond. Want doordat Hij viel mag jij opstaan.
|
