|
“Ach man... het is nog maar half twee. Nog één rondje poker dan... De inzet deze ronde is vijf euro!” Poker is een geweldig kaartspel. Zelf heb ik het tijdens een weekendje weg bijna twee complete nachten lang gedaan. Je werd echt in het spel gezogen en pas toen mijn lenzen bijna uitgedroogd uit mijn (rode) ogen vielen dacht ik er aan eens naar bed te gaan...
Een beetje risico nemen in een spel is leuk. Neem mijn voorbeeld: pokeren. Het spel wordt pas echt leuk als je een beetje gaat bluffen en een beetje risico durft te nemen. Als je allemaal maar 'op safe' speelt is een potje al een stuk saaier.
Nog leuker wordt het als je wat geld inzet. Je speelt nu ook echt om iets, en iedereen zal nu echt zijn best doen om te winnen! En ach... als je op zo'n avond eens 20 euro verliest, wat maakt het uit? Het was gezellig en dan ga je maar eens een avondje minder naar de kroeg?
Herkenbaar voor veel mensen denk ik... Ook voor 'Hertog_Martin' die een stukje schreef onder een weblog van Fok!. “Ik heb 2 jaar lang gepokerd. Ik was redelijk goed mag ik zeggen en vooral de psychologische factor van het spel beviel me wel, inschatten hoe je tegenstanders denken en daar gebruik van maken. Hoewel poker dus een geweldig kaartspel is op zich, aangezien er meer skills en denkvermogen bij komt kijken dan de meeste andere spelen, zitten er bepaalde schaduwzijdes aan.
Poker is geen poker zonder dat je chipjes van waarde zijn voor je, dus poker is meteen geen bal aan als het nergens om gaat. Dat is jammer, want daardoor kan je geen echte lol aan poker beleven (nouja.. strippoker... ;) ) zonder dat je iets van waarde op het spel moet zetten. En mensen zijn als het om waarde gaat vaak hebberig, nietsontziend en krijgen het gewoon moeilijk om nuchter na te blijven denken.
Gevolg is vaak dat pokeraars steeds vaker, en steeds langer gaan spelen.. vooral op internet. Spelend aan meerdere tafels tegelijk, de hele dag door, check/fold/call/raise en all-in blijven drukken. Hierdoor wordt men er eigenlijk heel erg simpel van. Eentonige repetitieve handelingen de hele dag door terwijl je verder weinig meer doet met je dag. En dat alles in de focus op geld, geld, geld.
De ene dag win je zo 300 dollar, de volgende dag verlies je het weer, en dan wil men het weer 'terug winnen'.
Meeste pokeraars die ik ken pokeren nu al jaren, verwaarlozen hun studie, kúnnen gewoon echt niet stoppen en komen met dezelfde soort reacties als rokers wanneer je die op diens verslaving aanspreekt. Bekend fenomeen is dat ze in een jaar wel 25 keer roepen dat ze stoppen, maar dat is na een dag of 2 al weer mislukt.
En als je dan stopt, zoals ik dat uiteindelijk deed, krijg je reacties van dat je het dan zeker niet kon, dat je zeker steeds verloor etc.. ik denk gewoon soort van jaloezie dat ik wel kan stoppen en zij niet.. ik stopte zelfs toen ik juist weer aan het winnen was na veel verloren te hebben, dit keer zelfs met een constante dagelijkse winst, had dus het vooruitzicht om mijn geld terug te winnen, iets waar normaal dan iedereen voor gaat. Maar ik bedacht me; wat is mij nou meer waard, nog een paar weken of maanden deze hersendodende repetitieve handelingen uitvoeren of gewoon het erbij laten en er definitief mee stoppen zodat ik weer wat anders kan doen.
Ik heb het ook toen ik nog speelde, en vooral tijdens de keren dat ik gestopt was maar niet voorgoed al vaak genoeg m’n medespelers gewaarschuwd dat het een ziekelijke verslaving is die er voor zorgt dat ze het nergens anders meer over kunnen hebben haast, enige wat ze nog doen is klagen over pokerhanden, elke keer mededelen wanneer ze een pot winnen, uittreksels van pokerhanden plaatsen en die van anderen afzeiken, en als je keer vraagt hoe verder hun dag was antwoorden ze niet en na wat stilte posten ze weer een 'handje'
Na te lang een eentonige handeling uitvoeren vlakken je hersenen gewoon af, je emotiebelevenis lijdt er ook onder en je algehele gemoedstand ook.
Maar helaas zijn dus de responses overeenkomstig met rokers en is de verslaving niet bespreekbaar met ze, pas als ze gestopt zijn geven ze het toe.. net als rokers. “ Dit heb ik dus niet zelf verzonnen.. En voordat je nu denkt: 'Daar heb je die christenen weer met hun gezeur!' moet ik je er wel bij zeggen dat deze jongen geen christen was en dat de site van Fok! dat ook niet echt is..
Helaas is risico nemen verslavend... en vooral risico nemen waar je geld mee kan winnen. Het lijkt ook zo ongelooflijk makkelijk... je legt tien euro in en aan het einde van de avond heb je er duizend! En dat alleen maar met zo'n leuk spelletje... En zo blijf je spelen. En als je dan een keer verlies hebt maak je het wel weer goed met de winst van morgen. Ook is tien euro inleg wel erg saai! Zet liever honderd euro in, dat is pas echt spannend! En zo wordt het steeds gekker, en je schuld steeds groter.
Tot je op een dag ontdekt dat je zo ongeveer alles kwijt bent, en je het flink hebt verknald!
En natuurlijk loopt het bij maar weinig mensen zo enorm fout. En mij hoor je ook niet zeggen het spel poker (of roulette of blackjack) helemaal verkeerd is en verboden moet worden. En ik heb zelf ook gepokerd dus ik weet waar ik over praat. Maar de feiten liegen niet: in Nederland zijn er zo'n 40.000 gokverslaafden, dat zijn bijna net zoveel mensen als er in heel Middelburg wonen! Dat lijkt me een duidelijk teken dat gokken wel zeker verslavend is!
Nee, risico nemen is best leuk, maar houd het wel beperkt. En als je dan teveel wordt opgezogen door de gokspelletjes, klop dan eens aan bij de grootste Zekerheid die de wereld heeft. Zeker weten dat Hij je een handje wil helpen!
|
