|
Geschreven door Esther
|
|
Afgelopen zomer was ik in gesprek met een jongen die moslim is. We hadden het over ons geloof. We kwamen er achter dat er best veel overeenkomsten zijn. Samen liepen we de hoofdlijn van onze Heilige boeken af en je komt dezelfde personen en gebeurtenissen tegen.
Toen liepen we tegen Jezus aan. Jezus was een profeet vertelde hij. Bij ons ligt dat een beetje anders, vertelde ik voorzichtig, bij ons is hij God. De jongen sprong overeind en zei tegen zijn vriend dat ze misschien maar beter konden gaan. Niks tegen mij, maar die aardse, gestorven Jezus als God? Hij ging toch weer zitten. We spraken verder, nu over het leven na de dood. Aan het eind is er een weegschaal vertelde hij, daar zal Allah bepalen of je goed genoeg bent om naar de hemel te gaan.
Is hij dan goed genoeg? Waarschijnlijk niet, maar Allah zou vast wel begrip hebben voor de vervelende omstandigheden waarin hij was opgegroeid. Hij heeft een goed hart.
Hoe zit het dan met mijn leven na de dood? Ook ik moet voor God verschijnen. Maar er is één cruciaal verschil, ik hoef niet gewogen te worden. Ben ik dan goed genoeg? Nee, ik ben niet goed genoeg. Ik laat God te vaak vallen en kies vaak voor mezelf.
Maar dan komt die gestorven Jezus weer om de hoek kijken. Hij is gestorven juist omdat ik niet goed genoeg ben. God wist dat wij het niet gingen redden op zijn weegschaal en daarom zorgde hij voor iemand die het wel ging redden, Jezus! Hij heeft voor al mijn fouten geleden. God weegt mij niet.
Hij vraagt wel wat van me: Geloof je in Mij? Sterker nog: Heb je Me lief? Dat is het enige wat ik kan doen, Hem liefhebben.
Het was een goed gesprek en ik heb veel van die jongen geleerd. Maar aan het eind van het gesprek was ik heel blij met mijn bijbel die mij vertelt:
Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft. (Joh. 3:16)
Dank U Heer, voor deze bijbel.
Oh Lord You’ve searched me
You know my way
Even when I fail You
I know You love me
Your holy presence
Surrounding me
In every season
I know You love me
I know You love me
At the cross I bow my knee
Where Your blood was shed for me
There’s no greater love than this
You have overcome the grave
Your glory fills the highest place
What can separate me now
You go before me
You shield my way
Your hand upholds me
I know You love me
You tore the veil
You made a way
When You said that it is done
And when the earth fades
Falls from my eyes
And You stand before me
I know You love me
I know You love me
(Hillsong, at the cross)
|
