Op het moment dat ik dit schrijf is de maand oktober alweer bijna afgelopen. Het was een maand, een maand waarin de kredietcrisis de wereld in zijn greep hield.
Waar de auto-industrie duizenden mensen moet ontslaan. Waar in het Verre Oosten aandeelhouders het niet meer zien zitten. Een maand waarin de Oostblok-landen Hongarije en Oekraïne en het land van de geisers IJsland in financiële nood zitten. Een maand waarin Fortis geholpen moest worden, maar er nog wel een bonus van vier miljoen wordt gegeven. Ja, gegeven. Sommige mensen werken keihard en iemand die er een puinzooi van maakt krijgt een ontslagpremie van een vermogen.

Ja, en hoe komt dat nou? Die financiële crisis. Dat komt doordat Amerikaanse banken zogenaamd goedkope leningen aanbieden aan 'normale' burgers. De middenmoot van de maatschappij. Ze smeren zo'n lening aan door te zeggen dat ze dan een grote villa kunnen kopen en dat de terugbetaling wel komt. De Amerikaanse burgers vlogen daar op af. Wie wil er nu geen villa? Maar het eeuwenoude spreekwoord: 'Geld maakt niet gelukkig' is hier weer van toepassing. Overmatige luxe en dat niet kunnen betalen. Dan zit je als bank met een probleem.
Amerikaanse banken moesten gered worden door de staat en ook de Europese banken Dexia en Fortis kregen het moeilijk. Fortis werd gered door De Nederlandsche Bank, maar er werd nog wel een premie gegeven van vier miljoen.

Ja, zo gaat het dus altijd. Je hebt een groep mensen die alles krijgen. Een kwartier gratis winkelen in de Bijenkorf. De postcodeloterij winnen. Promoveren naar een hogere baan. En je hebt een groep mensen die keihard werken en ontslagen worden door de kredietcrisis. De één krijgt het, de ander moet er keihard voor werken om het te verdienen.