|
Vandaag is weer eens zo’n dag. Een dag dat ik nergens zin in heb, maar eigenlijk wel veel zou willen doen. Ik zet m’n wekker wel, echt! Maar ik verzet hem minstens drie keer voor ik de puf voel om eruit te komen. Het is tenslotte m’n kostbare vrije dag die ik in ere moet houden. Maar, het is ook echt wel zo’n dag waar ik eigenlijk niets voor de maatschappij of de medemens beteken, terwijl ik zoveel zou kunnen doen.
Ik zou even kunnen stofzuigen voor m’n ma, omdat ze het zelf ook een rotwerk vind, of eindelijk eens mijn wasmand leeg kunnen ruimen voordat alle kleren nog meer gaan opstapelen. Of ik zou ein-de-lijk weer eens bij mijn oma langs kunnen gaan. Schofterig genoeg zie ik die ook maar een paar keer in het jaar… Maar soms, nou ja eigenlijk vaak in m’n weinige vrije tijd, heb ik gewoon de behoefte om lekker egoïstisch te zijn en heb ik geen zin in te heftige naastenliefde. Heel mijn werk bestaat tenslotte uit naastenliefde, toch? Dus ik besluit maar eens lekker te gaan winkelen. In de parkeergarage volgt weer eens een race om wie 1 van de kostbare vrije plekjes in beslag kan nemen. Gelukkig kan ik net bij iemand voorpiepen hehe! Eenmaal buiten staat weer, zoals altijd, ‘de arme krantenverkoper’ de mensen toe te lachen en een fijne dag toe te wensen. Hmm, deze keer maar weer wel wat doen? 0.50 cent of een euro….? Eenmaal weer thuis met 3 zakken onnodige kleding, kan ik gelijk aanschuiven aan tafel. Kijk dat noem ik nog eens een strakke timing! Daarna snel van tafel en de rest van de avond zo goed mogelijk m’n best doen met luieren en lamzakken. ’s Avonds in bed lig ik voor me uit te staren…Wat een dag. Deze leek ook weer zoveel op al die andere vrije dagen. Wat nutteloos eigenlijk? Zou me er bijna voor gaan schamen…Kan ook niet zeggen dat ik me er nou zo goed bij voel. Waarom voelen deze dagen vaak zo leeg? Ik ga bij God te rade, maar het antwoord lijkt uit te blijven. Hij wilt vast dat ik eerst zelf erover nadenk? Hmm…hoe zou Jezus deze dag hebben ingevuld? Waarschijnlijk zou Hij al vroeg op zijn gestaan om alles klusjes te doen in huis en het eten alvast klaar te zetten, zodat ma dit niet meer hoeft te doen en haar ook eens rust zou geven. Hij zou tijd zat over hebben om oma te bezoeken en zou dat nog met veel plezier doen ook. In plaats van uit enig plichtsbesef. En mocht hij dan toch naar de winkels gaan, al betwijfel ik dit wel een beetje, zou hij denk ik nu nog in de parkeergarage staan omdat hij iedereen voorlaat. Of hij zou niet verder komen dan de krantenman buiten…Hij zou ’s avonds met een heerlijk voldaan gevoel in bed liggen… Waarom lijk ik zo weinig op Hem? Ik wil het ook zo vaak niet... Want als ik het zo zou doen zou ik zoveel van mezelf op moeten geven, alle dingen die ik zelf fijn vind…En wat krijg ik ervoor terug? Maar…zou het helpen tegen die ellendige leegte…? Ik val in slaap, met m’n wekker weer vroeg gezet. Morgen toch eens proberen……
|
