|
Vraag jezelf eens af, of je blij bent met het leven dat je leeft elke dag? Je kan heel je leven God al kennen, maar ken je Hem dan ook echt? Je kan heel je leven God zien, maar zie je Hem dan ook echt? In de bijbel, in het bidden, in de wereld. Maar leeft Hij wel echt in jou?
Er is een deel van je leven waar niemand wat van weet.
Wat ook niet besproken wordt. Waar jij zelf ook niet mee aan komt. Niemand vraagt er ook naar, dus je kan het geheim houden. Je kan hele ware dingen zeggen over God, maar leef je hier ondertussen zelf wel naar? Kijk eens terug op afgelopen week. Moet je eens kijken naar de momenten waarop niemand jou zag. Wat deed je? Wat dacht je? Wat als je voor Jezus zou staan, met al jouw geheimen. (Bijvoorbeeld met je laptop, ook al heb je de geschiedenis hiervan gewist....? Hij weet het wel weer te vinden) Hoe zou jij je voelen, als jij je zou realiseren dat Hij al je hele leven naast je loopt? Voor je het weet kun je voor de buitenwereld zulke 'juiste' dingen doen en zeggen, maar blijft dat ene verborgen waar de verandering moet plaatsvinden. Jezus wilt juist dat aan het licht brengen, zodat jij je volledig kan overgeven aan Hem. Zonder muur om je hart heen, zonder enige blokkade. Hij wacht wel op je. Hij wilt zo graag dat jij je hele hart aan Hem geeft, maar jij kan niet èn geheimen hebben èn tegelijk Hem volledig vertrouwen. In je hart kan nog zoveel zitten, waarvan je blij bent dat het weggedrukt zit. Maar het verstikt je eigen leven met God. Je komt niet tot overgave. Je komt niet tot echte aanbidding. Je komt hooguit tot religieuze waarheden spreken. Je blokkeert jezelf, omdat je dingen in het duister houdt. Zolang je dit niet toegeeft, zal het je blijven blokkeren en uiteindelijk verteren. En zo raakt de intimiteit met boven steeds meer afgesneden. Je krijgt steeds meer dorst. Je wilt het steeds meer compenseren. Durf onder ogen te zien wat je echte dorst is. Dat je op zoekt bent naar erkenning en waardering. Zie jij God alleen, of beleef je Hem ook echt?
|
