Ik heb best een druk leven. Ik ben volop bezig met mijn opleiding, daarnaast heb ik een bijbaantje om mezelf ook nog een beetje te kunnen onderhouden in de dingen die ik wil en nodig heb. Ondertussen wordt er in mijn sociale leven ook nog het nodige aan me getrokken. Druk, maar ik heb het toch wel aardig voor elkaar dacht ik zo. Ik heb een huis, familie, werk, school, een kerk om vrij naar toe te gaan, mijn vrienden op wie ik kan steunen. Ik kom niets te kort! Over een paar jaar hoop ik verpleegkundige te zijn met een best lekker salaris. Dan nog een beetje denken aan mijn huisje boompje beestje en mijn leven is compleet…

Ik lijk met de illusie te leven dat ik voor mezelf leef, dat ik mijn leven zelf kan uitstippelen. Maar ik weet dat God de richting van mijn leven bepaald. Dat heb ik maar al te vaak gemerkt. Ik moet er rekening mee houden dat Gods doel in mijn leven niet altijd mijn doel is. Misschien vind God wel dat ik te veel voor mezelf leef, dat ik meer voor een ander moet over hebben, dat ik meer voor een ander moet leven. Ik kan niet zeggen dat ik altijd in de goede richting leef, in Gods richting. Ik geef toe dat ik een enorme egoïst kan zijn. Zolang ik me maar goed voel, zolang het maar in mijn straatje past. Ik neem geen genoegen met minder, maar wil meer, zonder er bij stil te staan wat ik nu werkelijk heb. Aardig vermoeiend….en of het me nu echt gelukkig maakt?

De Bijbel leert mij op het lief en leed van een ander gericht te zijn, te helpen waar je kan, te geven wat je missen kan, lief te hebben waar je lief kan hebben en zelf ook eens de minste willen zijn. Het belang van een ander eens boven je eigen belang stellen. De ander net zo gelukkig maken zoals je jezelf ook zou gunnen….
Ik kom nooit iets te kort, want God zorgt voor mij. Ontbreekt het bij mij aan dit vertrouwen in God? Ben ik zo bang als de weg in mijn leven even niet loopt zoals ik hem zelf had bedacht? Ben ik zo bang dat ik wat te kort kom als ik iets voor een ander moet doen en daardoor iets van mezelf zou moet opgeven..? Maar…..kom ik nou echt te kort? Draait mijn leven om geld, om spullen, om mezelf? Zouden mensen in Afrika mij niet voor gek verklaren als ze zien dat ik zielig loop te doen om een paar centen, terwijl ik zo ‘rijk’ ben?! Dat ik niet met m’n armen wil wapperen om te helpen, om hun ook wat geluk te geven waar heel mijn leven vol van is?
Natuurlijk, ook mijn leven heeft zo zijn dieptepunten. Maar zijn we niet op deze aarde om er voor elkaar te zijn en samen alles tot een goed eind te brengen?

Ik vraag me vaak zat af wat Gods doel met mijn leven is. Maar hou ik niet expres mijn ogen er voor dicht omdat ik in mijn eigen kleine wereldje wil blijven ronddraaien, in plaats van de mensen om me heen te zien die hulp nodig hebben, in plaats van stil te staan om me af te vragen wat God nu van mij wilt en met mij wilt?…..

Weet je wat het gekke is? Ik wil wel voor God leven, heel mijn hart en mijn leven geven aan Hem en geven om mijn naasten. Maar zodra ik daarvoor zelf de mindere moet zijn, dingen ervoor moet opgeven die waarde voor mij hebben, ter ere van God en niet meer ter ere van mij, dan komen de moeite en de twijfel al bovenborrelen. Je kan je afvragen wat God nu voor mij betekend als ik bang ben mijn leven op te offeren voor Hem. Maar het is eng en moeilijk om niets meer onder controle te hebben, maar jezelf over te geven en blindelings te vertrouwen. Mijn leven aan Hem geven, of voor mezelf houden met alle gevolgen van dien……?

In Romeinen 15: 1-3 staat:
‘Wij, de sterken, moeten de zwakken in hun kwetsbaarheid helpen en niet ons eigen belang dienen. Laat ieder van ons zich richten op het belang van de ander, op wat goed en opbouwend voor hem is. Ook Christus zocht niet zijn eigen belang….’

Ik hou van God, in zoverre ik van Hem kan houden en wil iets aan Hem teruggeven voor het feit dat Hij zo veel voor mij doet. Ik wil helpen, ik wil mensen gelukkig maken, ik wil de minste kunnen zijn, ik wil de muur van mijn eigenbelang doorbreken! Ik weet dat ik mezelf op de achtergrond moet stellen en dat het zwaar kan worden, maar Hij is al de kracht die ik nodig zal hebben!

- Mijn moeder helpen in het huishouden zonder snel naar boven te vluchten
- Mijn oma bezoeken zonder liever naar vrienden te gaan
- Geld of eten geven aan die zwerver die in de vuilnisbakken staat te graaien, of aan de vrouw zonder benen die bedelend op straat leeft zonder er snel en onopvallend met een schuldgevoel langs te lopen.
- Ik moet eens gewoon een straatkrant kopen bij de supermarkt, in plaats van er met een boodschappentas vol eten voorbij te lopen. Jaja, geen geld op zak hebben….?
- geld doneren aan goede doelen, zonder dit trots aan anderen te vertellen
- Anderen helpen als ze mijn hulp nodig hebben
- Geef wat van jezelf aan anderen geven die het harder nodig hebben dan mij
- Anderen laten merken dat ik van ze hou en veel voor ze overheb, zonder een grote zucht en veel tegenzin….

Dit zijn nog maar de kleine dingen, maar je kan het zo groot aanpakken als je zelf wil! Wat houdt je tegen? Je leven is maar tijdelijk…Je zal uiteindelijk meer voldoening halen uit de blijdschap van anderen die je hebt geholpen, dan door voor jezelf te blijven leven en graaiend alles naar je toe blijven halen en nooit genoeg hebben. Als je dood bent ga je alleen, zonder alles waar je tijdens je leven zoveel waarde aan hebt gehecht. God let niet op je geld en al je weelde bij de doorgang naar de Hemel. Hij vraagt of jij je leven ter ere van Hem hebt geleefd. Niet uit schuldgevoel of plichtsbesef, maar omdat je het voor Hem wilt, vanuit je hart. Dat je Hem volledig je leven toevertrouwt, ook al moet je daarvoor minder zijn dan je zelf zou willen.

‘…Al wat je voor een ander hebt gedaan, heb je aan Mij gedaan….’

Hij laat niemand aan zijn lot over hier op aarde. Wat doe jij…?
Vraag om Zijn hulp om anderen te kunnen helpen, want uit onszelf doen we het niet. Laat Jezus je voorbeeld zijn. Hij weet als enige mens hoe je voor een ander moet leven, voor God moet leven……In mijn hart bid ik………

‘As I seek You, let me find You
As I search for You, with all my heart
As I praise You, let me know You
Let me love Your ways, and trust Your heart
Don’t let my heart be hardened
Don’t let my words be insincere
Fill me to overflowing
Don’t let my hart deceive me
Don’t let me turn from Your desires
Show me Your way
Make me an instrument of pure design
Fully obedient, fully refined
Make me a sacrifice of praise’