Ik zat laatst op vrijdagavond nog even te zappen op de televisie toen ik op een tv-programma stuitte wat Fear-Factor heet. Ik weet niet of je weet over welk programma ik het heb, maar het is een programma waarbij mensen bizarre, enge en heftige opdrachten moeten volbrengen.
De ene keer moeten ze een emmer met wormen leegeten en de andere keer moeten ze met een fietsje over een lat van 10 centimeter fietsen op 100 meter hoogte.
Zo proberen ze te kijken wie er het meeste lef heeft en wie de opdracht het best uitvoert en die wint het bedrag van 10.000 duizend dollar.
Dit keer was één van de opdrachten dat ze moesten gaan bungeejumpen. Een voor een moesten de deelnemers van een enorm hoge brug een ravijn in springen. Je zag dat de deelnemers twijfelden en dat ze bang waren om te springen. Ze bleven liever veilig achter de rand staan met beide benen op de grond. Daar wisten ze zeker dat ze niks overkwam.

Dat bungeejumpen kan je vergelijken met het geloof. Je ziet dat veel mensen op deze wereld kiezen voor hun eigen zekerheid. Ze proberen hun zaakjes zo goed mogelijk te regelen en proberen ze vooral ook zelf op te lossen. Ze kiezen voor de zekerheid van de nieuwste sportauto, de duurste kleding, de mooiste huizen, de bestverdienende banen of richten zich volledig op hun uiterlijk. Als ze maar die mobiel hebben, als ze maar dat niveau halen en iedereen kan zien hoe mooi ze wel niet zijn. Als ze dat allemaal voor elkaar hebben dan denken ze gelukkig te zijn. Maar wat ze niet weten is dat ze op dat randje van de brug blijven staan. Ze denken dat als ze daar maar blijven staan, dat het dan allemaal voor elkaar komt. Ze zoeken daar die zekerheid die daar helemaal niet te vinden is. Dus komen ze iedere keer weer bedrogen uit. Want stel dat je valt, dat zou verschrikkelijk zijn, dan sla je te pletter tegen de rotsen en zal iedereen hen stom vinden omdat ze zijn gesprongen, denken ze dan. De mensen om hen heen raden het natuurlijk ook af, ze zullen proberen hen bij de rand vandaan te halen. Maar God heeft ze goed vastgebonden en gezekerd. Hij zorgt ervoor dat als ze die sprong wagen dat ze niet tegen die rotsen te pletter slaan. Hij houdt ze goed vast, en laat ze nooit los.

Wat de mensen van deze wereld zoeken is niet op het randje van de brug te vinden. Wat ze zoeken is beneden in het ravijn te vinden. Ze zoeken het ultieme geluk, maar krijgen het daar op het randje van de brug maar niet te pakken. Ze zien er soms wel een glimp van in het ravijn, maar als ze het van dichterbij willen bekijken dan zouden ze moeten springen. Maar dat is te veel risico, dus blijven ze veilig aan de rand staan. Ze moeten dat risico durven nemen om die sprong te wagen.
En als ze dan eenmaal die sprong wagen en een risico nemen, kunnen ze ervaren dat het geweldige sprong is. In het begin misschien even een angstgevoel in je buik maar daarna krijg je een enorme kick! Wat een geweldig gevoel als je eenmaal gesprongen bent! Jou kan nu niks meer overkomen nu je deze sprong hebt gemaakt. De adrenaline stroomt door je bloed heen. Jij hebt nu geen 10.000 dollar gewonnen maar iets veel beters. Je mag voor altijd gelukkig zijn samen met God. God zal je helpen als je wilt springen, hij zal samen met je springen.

Blijf jij veilig aan de rand van het ravijn staan om daar je zekerheid te zoeken? Of neem jij een risico en spring jij van die brug af terwijl God jou stevig vast houdt en loop je het gevaar om door Hem geliefd te worden?