|
Geschreven door Laura
|
|
Het is vrijdagochtend en ik zit brak in de metro naast mijn vriendin. Ik zit in de vierzit en ga onderuitgezakt zitten met mijn voeten op de stoeltjes tegenover mij. Er ligt een Spits op de grond en zie er nog een paar her en der verspreid. De Spits op de grond ligt op zijn kop, en ik ga voorover hangen om de kop van de krant te kunnen ontcijferen: ‘Nederland in crisis‘.
Dat is ook oud nieuws, denk ik bij mezelf. De afgelopen maanden wordt je doodgegooid met nieuws over de kredietcrisis. Banken gaan failliet, fusies worden gemaakt, mensen verliezen geld en zijn bang om het te verliezen. Iedereen rent naar de banken toe om zijn geld van de bank te halen en het lijkt het enige onderwerp waarover gepraat kan worden.
Ik zelf persoonlijk merk ik er niet veel van, ik heb dan ook geen huis, hypotheek of een lening. Maar de meeste mensen gaan opeens voorzichtig doen.
Maar nu valt me er ook een ding op: mensen gaan het opeens over God hebben. De één zegt dat het de straf van God is, de ander zegt dat het een teken is voor de terugkomst van Jezus.
Maar wat me nog het meeste opvalt: kerken stromen vol. In Amerika zie je dat op dit moment veel gebeuren. Mensen zijn bang, ze hebben problemen, zien het niet meer zitten.
En dan opeens: “O, het zal vast wel een straf zijn van God. Als we nu eens met zijn allen heel hard gaan bidden, dan zal God ons vast wel weer vergeven en de economie zal weer stabiliseren.” Gebedsgroepen worden groter en de kerken bieden programma’s aan die hulp bieden in tijden van de kredietcrisis. Misschien ben ik wel de enige hoor die dat raar vindt, maar dat valt me gewoon op. In tijden van hoogconjunctuur, het gaat dus heel goed met de economie, heeft niemand het over God. Ze hebben het toch perfect voor elkaar? Pas wanneer hun zaakje in gevaar dreigt te komen, trekken ze aan de bel. Ze gaan met zijn allen een paar weekjes naar de kerk totdat ze het weer zelf kunnen. Daar is God toch voor?
Is dat zo? Is God iemand die we aanroepen als we Hem nodig hebben en weer weg stoppen als we genoeg van Hem hebben en het weer goed gaat?
Jeremia 2:27:
‘Ze zeggen tegen een blok hout: “U bent onze vader,” tegen een stuk steen: “U hebt ons gebaard.” Ze hebben mij de rug toegekeerd, ze kijken mij niet langer aan. Maar als ze in nood zijn, roepen ze: “Kom toch, red ons!”'
Moeten we hem niet juist danken ook wanneer het goed gaat? Moeten we niet blij zijn met de dingen die we van Hem krijgen? Ik weet hoe moeilijk dat is, het is zo makkelijk God aan de kant te zetten wanneer alles zijn gangetje gaat. Pas wanneer ik met problemen zit begin ik weer trouw te bidden. Begrijp me niet verkeerd: je mag altijd naar God toe.Hij luistert altijd naar je. Hij doet wat goed voor je is.
Matthëus 7:7
'Vraag en er zal je gegeven worden, zoek en je zult vinden, klop en er zal voor je worden opengedaan.’
Vergeet niet dat Hij er altijd is voor je. In slechte tijden, maar ook in goede tijden!
Bid in moeilijke tijden. Dank Hem in goede tijden.
|
